💢viralmoviee (وایرال مووی)💢 =-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-= 💢دریافت برنامه از سایت go.viralmoviee.com (وایرال مووی) 💢
‫هرچه خوانده‌ام،
‫و همه‌ی افسانه‌ها یا سرگذشت‌هایی که شنیده‌ام،
‫دلالت می‌کند بر اینکه راه عشق حقیقی ‫هیچ‌گاه هموار و آسان نبوده است،
‫بلکه میان عاشق و معشوق ‫یا تفاوت پایه‌ی خانوادگی موجود بوده است،
‫یا از حیث سن با یکدیگر نامتناسب بوده‌اند
‫یا انتخاب موقوف ‫بر بصیرت دوستان بوده است
‫و بر فرض هم انتخاب، ‫موافق دلخواه عاشقان باشد،
‫جنگ، مرگ یا مرض ‫به پیوند آن دو تن حمله‌ور می‌شوند،
‫و آن را ناپایدار چون آوازی،
‫زودگذر چون سایه‌ای ‫و کوتاه چون رؤیایی می‌سازند
‫برق در شب سیاه،
‫در یک جنبش ناگهانی، ‫آسما و زمین را آشکار می‌کند
‫ولی پیش از آنکه بتواند بگوید: ‫«بنگر!»
‫دهان ظلمت بار دیگر آن را فرو می‌بلعد
‫تمام چیزهای درخشان ‫به همان سرعت دچار تباهی می‌گردند
‫« برگردان رؤیای شب نیمه تابستان، ‫اثر ویلیام شکسپیر، توسط مسعود فرزاد »
‫ردیفه، ردیفه
‫مایک مایک، امشب ترکوندی، پسر
‫مگه هرشب نمی‌ترکونم؟
‫آره، راست می‌گی
‫ولی می‌تونستی واسه ‫شب آغازین که امشب بود هم...
‫با همین مقدار انرژی بیای
‫من بیخیال اون یکی می‌شم
‫آره، می‌دونم، می‌دونم
‫تو خوبی؟
‫آره
‫خیلی‌خب، من دیگه میرم
‫خیلی‌خب
‫می‌خوای در بری؟ باشه
‫بلاکِ «ب» بیا جلو
‫« مجموعه‌ی بازپروری سینگ سینگ »
‫« زندان فوق‌امنیتی »
‫هی، برو به درک، افسر
‫کدوم جاکشی بود؟
‫گفتم کدوم جاکشی بود؟
‫چه گهی می‌خوری؟
‫گفتم سیگار بی سیگار
‫آمم... ببخشید
‫می‌دونی، می‌خواستم...
‫توی حیاط ببینمت، پسر
‫یه‌جورایی سخت بود، می‌‌دونی؟
‫و اساساً می‌خواستم بدونم...
‫میشه برام این کتاب رو امضا کنی؟
‫اوه، پسر...
‫تو از... وایسا ببینم، از رایکرزی؟
‫آره. آره، پسر. ‫دو سال فقط توی جزیره زندانی بودم
‫اونجا خیلی معروفی
‫آره، آره
‫اونجا خیلی کارم درست بود، پسر
‫- خودکار داری؟ ‫- اوه، آره. حتماً
‫آره، خب. آماده داشتیش؟
‫همیشه حاضرم، پسر
‫واقعاً ممنونم، پسر
‫این منم، جی
‫آره
‫یه ستاره‌ی کوچولو هم برات گذاشتم
‫آره، پسر. یوهو!
‫هنوز تو ابرهام، می‌گیری چی می‌گم؟
‫هنوز تو ابرهام
‫اون تک‌گویی همه رو میخکوب کرد
‫- کدوم؟ تک‌گویی من؟ ‫- دواین جی، دواین جی
‫خفن‌ترین کاری که کرده، مگه نه؟
‫نه، بدک نبودم، بدک نبودم
‫ولی فکر کنم هنوز ‫کارهای بیشتری داریم، مگه نه؟
‫نه، نه، نه، نه، نه
‫منظورت چیه که «نه، نه، نه، نه، نه؟»
‫بیاین یه لحظه هم شده عشق و حال کنیم
‫اون تغییرات تدریجی ولی سخت بودن
‫صبر کن ببینم، آروم باش
‫بیاین یه لحظه هم شده لذتش رو ببریم
‫- هنوز به‌یاد میارم... ‫- اون لحظه رو به‌یاد بیار
‫حسِ بودن روی صحنه
‫واقعاً حس خوبیه
‫همیشه باید به فکر بعدی باشی
‫خیلی‌خب. می‌دونم چی میگی
‫خب، نظرت چیه لیست انتظار رو بررسی کنیم؟
‫- خب؟ بینیم کی... ‫- می‌تونیم این کارم کنیم
‫- می‌تونیم همین کارو کنیم ‫- خب؟
‫ببینیم کی می‌تونه بالا بیاد، خب؟
‫- آروم، مرد ‫- خب، عالی. برو بریم
‫- فقط کافیه اوضاع رو بهتر کنیم ‫- کی رو داریم؟
‫ما... کورتیس کراس رو داریم
‫- کورتیس کراس ‫- کی هست؟
‫فکر نکنم، چی؟
‫من باهات موافقم
‫کوتاه بخوام بگم، عمراً
‫توضیح بخوای بدی چی؟
‫توضیح بخوام بدم، ‫اون یکی از آدم‌هاییه که...
‫همیشه‌ی خدا درحال حاضر شدنه، می‌دونی
‫میاد همین‌جا، اونجا می‌شینه،
‫هر کاری بهش بدیم ‫می‌خواد رئیس‌بازی دربیاره
‫پس گربه رو دم حجله می‌کشیم
‫اون فقط می‌خواد...
‫آره، ولی اون به چشم حجله ‫بهش نگاه نمی‌کنه
‫فقط می‌خواد پیش خانم‌ها بشینه
‫خانم‌ها رو معذب می‌کنه
‫فهمیدم. خیلی‌خب، باشه
‫نظرت... خیلی‌خب، نظرت راجع‌به این یکی چیه؟
‫ما... این بار دومشه
‫کی؟
‫دواین آی
‫دواین آی؟
‫چی؟ از نمایش کوه ورنون؟
‫فکر نکنم آماده باشه
‫داداش‌مون باهوشه. ‫باید اعتراف کنیم
‫توی انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان ‫کلاس‌های تاریخ می‌ذاره
‫مطمئنم کلی دلال مواد باهوش...
‫توی محوطه هست
‫شاید چیزی که ازمون می‌خواد...
‫اینه که بتونه اون...
‫- انرژی رو به جریان بندازه ‫- دواین جی
‫دواین جی، تو ضمانتش رو می‌کنی؟
‫واسه مصاحبه باهاش پادرمیونی می‌کنم
‫فقط واسه مصاحبه؟
‫آره، واسه مصاحبه
‫- مابقیش به عهده‌ی خودشه ‫- اومدنش به خودمون بستگی داره
‫می‌دونی چیه؟ ‫آره، می‌ذاریم مصاحبه رو بیاد
‫همیشه می‌خواد یکی رو نجات بده
‫مایک مایک، تو با من بیا بریم ببینیمش. ‫ببینیم چه‌خبره
‫- من و تو؟ ‫- آره
‫بریم ببینیمش
‫از نقش راضی بودی؟
‫خوب بود
‫چه‌خبرا؟ اون برگه‌ها رو برام بیار، خب؟
‫پشمام، هی
‫باید برم به کارم برسم
‫بخشکی
‫وسط زندون چه کاری داره؟
‫چطوری، رفیق؟
‫هی، پسر
‫چه ضربه‌ی پرشی‌ای زدی
‫- آره. دیدی؟ ‫- کارت خوب بود، آره
‫متا دستته؟
‫- اوه، آره. آره ‫- آره، همونی که بهت دادم
‫همون جنسی که دادم، داریش؟
‫- دارم ‫- آره، بیارش
‫یه جَوون ساده
‫اینم از این
‫همیشه پای یه جَوون سفیدپوست وسطه
‫واقعاً می‌خوای تماشا کنی؟
‫خداوکیلی، این چیه الان؟
‫چیه؟
‫چی؟ منظورت چیه که چی؟ ‫این چه مزخرفیه؟
‫این اون چیزی نیست که بهت دادم. ‫می‌دونی...
‫- این... ‫- این از...
‫- این آسپیرینه ‫- جیب من درنیومده
‫این اونی نیست که... ‫می‌دونی من چی بهت دادم؟
‫- نه ‫- آسپیرین کوفتی ندادم!
‫ارزشش ۵۰۰ دلار بود
‫- می‌دونستی، برادر؟ ‫- نه، نه، نه
‫می‌خوام بیاریش. ‫برام مهم نیست...
‫چی توی جیبت بود
‫برام مهم نیست کجا گذاشتیش یا فلانی ‫رو می‌شناسی و هیچ کدوم از این حر‌ف‌ها
‫نمی‌دونم کی داره درت می‌ذاره
‫ولی تو نمی‌تونی ۵۰۰تا...
‫- درِ من بذاری ‫- منم نمی‌خوام این کارو کنم
‫همه‌شو می‌خوام
‫- شنیدی چی گفتم؟ ‫- ببین. من، من...
‫الان هرچی بگی مهم هم نیست
‫الان فقط یه چیز رو می‌شناسم، ‫اون ۵۰۰ دلار رو!
‫برام مهم نیست از کجا جورش می‌کنی
برام مهم نیست ‫واسه گرفتنش باید چه کارایی کنی
‫سهم منو برام بیار، ‫شنیدی چی گفتم؟
‫نمی‌تونم برات ۵۰۰ دلار جور کنم
‫- ولی ۵۰۰تا رو جور می‌کنی! ‫- نمی‌تونم ۵۰۰ دلار جور کنم
‫هر کاری که لازم باشه انجام میدی
‫مهم هم نیست می‌خوای چیکار کنی
‫واسه جور کردم سهم من ‫هر غلطی لازم باشه می‌کنی
‫شنیدی چی گفتم؟
‫وگرنه اینجا تیکه بزرگت گوشته
‫حالا هم این جنس مزخرف رو بگیر ‫و دکمه‌ی سیکتیرت رو بزن
‫برو پولم رو جور کن
‫درود، شاه. درود. چه‌خبر؟
‫سلام، برادر. هی
‫افتضاح بود
‫آره، خب. از این اوضاعا پیش میاد
‫بالاخره یکی یه‌جا...
‫به رفیق‌مون باید این چیزها رو یاد بده
‫منم دارم فقط هزینه‌ی این ‫درس‌هایی که بهش یاد میدم رو می‌گیرم
‫هزینه‌ی زیادی هم هست
‫ببین، توی برنامه‌ی «آرتی‌اِی» ثبت‌نام کردی؟ ‫(هنرمندان مرکز توانبخشی)
‫آره، آره
‫ما هم چندتا جای خالی داریم
‫آره، یکی دوتا جا هست
‫خواستیم ببینیم...
‫دوست داری اون ‫مهارت‌های بازیگری‌ای که...
‫الان شاهدش بودیم رو ‫توی یه کار خوب به‌کار ببری؟
‫- چی؟ اونو میگی؟ ‫- آره
‫فکر می‌کنین اون بازیگری بود؟
‫آره، پسر
‫پس تازه اول کارین
‫خیلی‌خب
‫پس چرا واسه برنامه ثبت‌نام کردی؟
‫آره خب، می‌دونی، ‫دیدم روی صحنه...
‫داوطلب‌های تر و تمیزی داری
‫دخی مخی‌های خوبی دارین
‫خب، اونجوری‌ها هم نیست
‫اونا همکارهامون‌ان
‫حالا دلیل لازمه؟ ‫باید دلیل داشته باشم؟
‫- آره ‫- خب، ما فقط...
‫فقط ازت می‌خوایم که روراست باشی
‫- روراست؟ ‫- آره
‫خیلی‌خب
‫یه‌روز یه کتابی رو دیدم
‫توی سلولم زندونی بودم،
‫پس هیچ کار دیگه‌ای نداشتم
‫واسه همین کتاب رو برداشتم و بازش کردم
‫و بعضی از حرف‌هایی که...
‫اون داداشِ نویسنده‌مون داشت می‌زد
‫بدجوری من رو به فکر فرو برد
‫داداش‌مون گفت... چی گفت؟
‫گفتش: «وقتی به دنیا می‌آییم، ‫(شکسپیر، شاه لیر)
‫به این خاطر گریه می‌کنیم که به این ‫صحنه‌ی نمایش بزرگ احمق‌ها وارد شده‌ایم»
‫و به خودم گفتم هی...
‫هرکی که اینو نوشته ‫حتماً یه زمانی خودش حبس کشیده، می‌دونی؟
‫- آره ‫- خب...
‫پس خیلی اتفاقی نمایشنامه‌ی شاه لیر ‫از قفسه‌ی کتاب‌خونه افتاد و...
‫تو هم اتفاقی برداشتی و ‫یه چند صفحه‌ای رو ازش خوندی
‫آره. ماجرای خنده‌داریه، مگه نه؟
‫آره
‫باز هم باهم صحبت می‌کنیم
‫خیلی‌خب
‫مراقب خودتون باشید
‫خب، یه چیزهایی بارشه
‫ایول
‫دو ساعت و نیم؟
‫همین چند لحظه پیش بهم می‌گفت پیری
‫- چقدر می‌خوای؟ ‫- چی داری؟
‫آره، پسر. فقط دارم...
‫سلام، همگی!
‫خوشحالم یه‌سری چهره‌های آشنا می‌بینم
‫واسه اونایی که منو نمی‌شناسن
‫اسم من برنتـه و بنده به عنوان...
‫کارگردانِ هر نمایشی که انتخاب کنید...
‫توی مرحله‌ی تولیدِ پیش‌رو در خدمت‌تونم
‫ولی بعداً واسه این چیزها وقت داریم
‫الان فقط بیاین خودمون رو گرم کنیم
‫فضا و سازها رو آماده می‌کنیم
‫می‌خوام همه شروع کنن به راه رفتن
‫جوری که انگار برنده‌ی لاتاری شدید
‫- آره! ‫- یوهو!
‫- آره ‫- آره
‫زامبی چی؟ زامبی چطور راه میره؟
‫همینه! خوشم اومد، این...
‫عینهو معتادها، به همین راحتی
‫بهترین حرکات‌تون رو به نمایش بذارید، دوستان
‫فرض کنین دارین روی...
‫- ذغال داغ راه می‌رین ‫- ذغال داغ
‫- ذغال داغ
‫آقایون، بابت «رؤیای شب نیمه تابستان» ‫بهتون تبریک می‌گم
‫باید اعتراف کنم، شکسپیر!
‫کار قشنگی کردین
‫باید به خودتون افتخار کنین، جدی می‌گم!
‫- کار آسونی نیست ‫- آره
‫حالا تصمیم گرفتین نمایش بعدی چی باشه؟
‫می‌دونیم چی قرار نیست باشه!
‫دیگه شکسپیر بی شکسپیر
‫چی؟ من از شکسپیر خوشم میاد
‫می‌تونیم «داستان وست ساید» رو اجرا کنیم
‫پشت‌سرهم نه!
‫قربانی؟ جادوگر شهر اُز؟
‫آگست ویلسون خوبه
‫چرا یکی از کارهای دواین جی رو اجرا نکنیم؟
‫- آره ‫- وقتشه که...
‫سراغ کارهای خودمون بریم
‫- لطفاً ‫- چرا راجع‌بهش حرف نزنیم؟
‫نه، من که خوشم اومد
‫نه، نه، نه. ‫من مطمئن نیستم
‫خب، وایسا. ‫من... خدایا چه فشاری رومه
‫خیلی‌خب، نظرتون چیه که... من ‫هنوز نمی‌دونم که آماده‌ست، ولی...
‫خیلی‌خب، تازه یه کاری رو تموم کردم
‫- خیلی‌خب ‫- حالا که اون...
‫حرف از کارِ من زد
‫عنوانش «شرایط و ضوابط»ـه
‫حماسه‌ایه از زیبار ترنر، ‫یه تهیه‌کننده‌ی‌ موسیقی
‫داستان راجع‌به اینه که ‫چطور فست فِرِدی شیاد،
‫با حیله و کلک باعث می‌شه که اون...
‫استودیوش رو از دست بده
‫داستان راجع‌به افراط در جاه‌طلبیـه
‫اوهوم
‫و اینکه چطور تمامی شرایط و ضوابط...
‫توی بهشت نوشته شدن!
‫- باریکلا!‍ ‫- خوشم اومد!
‫شرایط و ضوابط!
‫می‌دونی چیه؟ عنوانش بی‌نظیره
‫پس تصمیم‌تون رو گرفتین؟
‫رأی‌گیری کنیم؟
‫یا کسی نظر دیگه‌ای داره؟
‫اوه، وایسین، عضو جدیدمون
‫بله، قربان
‫آره، خب...
‫نمی‌خوام اینجا توی کار کسی...
‫دخالتی چیزی کنم
‫یا به گروه بی‌احترامی کنم
‫ولی تمام نمایش‌ها حتماً باید انقدر جدی باشن؟
‫منظورت از جدی چیه؟
‫منظورم اینه که ما هرروز ‫با آسیب روحی و جنجال درگیریم
‫هرروز خودمون یه تراژدی داریم
‫فکر می‌کنم جمعیت زندان...
‫با کمدی بیشتر حال کنه
‫نظر شماها چیه؟
‫منطقیـه
‫کمدی هم داری؟
‫کمدیم کجا بود، ‫من کمدی نمی‌نویسم
‫هجویه دارم
‫تابحال همچین کاری نکردیم
‫چه کمدی‌ای پیشنهاد می‌کنی؟
‫خب، منظور کمدی اغراق‌شده یا...
‫یه چیز سطحی‌تر یا...
‫نمی‌دونم، من فقط منظورم خندوندن مردمه
‫آره، متوجه‌ام. ‫ولی فقط می‌خوام...
‫دقیقاً بدونم که...
‫چه نوع کمدی‌ای می‌خوای
‫این فقط نظر خودمه
‫کمدی کابوی‌ای چطوره؟
‫باریکلا
‫همیشه دلم یه کار وسترن می‌خواست
‫یه چیزی مثل «زین‌های شعله‌ور» ‫یا همچین چیزی
‫مصری!
‫کمدی مصری؟
‫می‌تونیم یکم شکسپیر هم وسطش بیاریم
‫هملت
‫هملت توی کمدی؟
‫هملت توی کمدی، خیلی‌خب
‫می‌تونیم توی جنگل هم ‫یه حرکتی بزنیم، رابین هود
‫یا همچین چیزی
‫- پیتر پن، آره ‫- آره
‫جیسون چی؟
‫«کابوس در خیابان الم»
‫میشه یه سؤالی بپرسم؟
‫میشه یکی یه کمدی‌ای رو بگه که...
‫تمام این مزخرفایی که ‫نام بردید رو توش داشته باشه؟
‫می‌تونیم توش سفر در زمان هم بکنیم
‫این رو راست می‌گه
‫با سفر در زمان...
‫می‌تونیم تمام اینایی که...
‫دارید بهش اشاره می‌کنید رو بیاریم ‫و کلی هم نقش واسه بازی داریم
‫افراد بیشتری روی صحنه بیان ‫و شاید حتی...
‫یه پیامی هم داشته باشیم، نمی‌دونم
‫نظر تو چیه، جی؟
‫اگه تو بهش علاقه‌ای نداری ‫من می‌تونم دست به کار شم
‫به‌نظرم باحاله
‫تو خودت... تو بنویس، ‫خودت ردیفش کن
‫بقیه هم همین رو می‌خوان، مگه نه؟
‫پس واقعاً به حرفِ من نیست، ‫خودت زحمتش رو بکش
‫بذار بگم چیکار می‌کنم
‫با کاترین نمایش رو می‌نویسم ‫و اگه نامیشنامه‌ی مزخرفی بود،
‫این گزینه رو داریم که ‫کارِ دیگه رو انتخاب کنیم، خب؟
‫خیلی‌خب
‫مایک مایک، بگو ببینم
‫خب، استاد، میگی رأی‌گیری کنیم؟
‫آره
‫پس رأی‌گیری کنیم
‫انجامش میدیم
‫- همه موافقن؟ ‫- دستت رو بالا ببر، مایک مایک
‫هی، پسر
‫خیلی‌خب، تمومه
‫جی، من حداقل پنج‌تا پیش‌نویس از...
‫شرایط و ضوابط رو از اول تا آخر خوندم
‫واقعاً درجه یکه، پسر
‫تازه می‌تونه خنده‌دار هم باشه
‫خب... می‌دونی دیگه. ‫اگه برداشت درستی ازش کنی بامزه‌ست.
‫یه کارِ کاملاً درامه
‫الان دیگه تغییر دادنش فایده‌ای نداره. ‫بیخیال.
‫خیلی‌خب
‫شاید یه نمایش دیگه‌ای داشته باشی ‫که بامزه‌تر باشه و...
‫بتونیم یه رأی‌گیری مجدد کنیم؟
‫میک مایک، می‌دونی، واقعاً مشکلی نیست
‫من واقعاً باهاش کنار اومدم، خب؟
‫باشه
‫من که بهت فشار نمیارم، پسر
‫شاید اون مغز فندقی راست میگه
‫خدایا، پسر...
‫اینجا یکم حالم رو بهتر می‌کنه
‫از مرگ عادی‌مون که...
‫خیلی آسون‌تره.
‫«مرگ که آسونه، کمدیه که سخته»
‫دیالوگ یه شخصیت سینماییـه
‫از... برنت بهم گفت
‫این لامصب جون به لبم می‌کنه
‫خیلی‌خب، رفقا
‫هرچی که می‌خواستین رو برداشتم،
‫و این تو اضافه کردم
‫هم مصر باستان داره،
‫هم دزد دریایی،
‫هم تیراندازی‌های غربِ وحشیِ قدیم
‫حتی یکم از طاعون سیاه ‫و گلادیاتورهای رومی هم...
‫بهش اضافه کردم، چون اون موقع...
‫به‌نظر ایده‌ی درستی می‌اومد
‫- جدی؟ ‫- اوهوم
‫خیلی‌خب
‫واو
‫این ۱۴۷ صفحه‌ست؟
‫اونم توی یه آخرهفته؟
‫خب، کلی داستان باید توش جا می‌دادم
‫ولی یه دو سه‌تایی هم اجرای رقص داره
‫دو سه‌تایی هم آهنگ توشه
‫یه تک‌گویی از هملت
‫ولی هسته‌ی اصلی داستان...
‫شاهزاده‌ی مصری‌ایه که...
‫برای پیدا کردن مامانش ‫دنبال سرنخ توی سفرش در زمان می‌گرده
‫فردی هم هست؟
‫اوه، فردی قطعاً هست
‫وقتی بخونیدش...
‫براتون معنا پیدا می‌کنه، خب؟
‫ولی همین‌طور که دارین می‌خونین،
‫ازتون می‌خوام نقشی رو انتخاب کنین ‫که خودتون رو بهش نزدیک می‌دونین
‫لیست بازیگرها روی دیوار هست
‫یه زمانی رو انتخاب کنین
‫انقدری نقش هست که...
‫به همه‌تون حداقل یکی برسه
‫بعدظهر بخیر
‫اسم من داریو پنیوئه
‫و برای نقش ویسکراندوس تست بازیگری میدم
‫اسم من کارماینه
‫برای نقش کول تست بازیگری میدم
‫اسم من پاتریک گریفینه، ‫ولی پریم صدام می‌کنن
‫من نقش گوینده رو بازی می‌کنم
‫من دی-دن هستم و نقش...
‫«وجه‌اشتراک» رو بازی می‌کنم
‫«حال به راستی که در بند هستم.»
‫«بله...
‫حال وزنِ این غل و زنجیرهای ننگین را ‫بر دوش خود حس می‌کنم...
‫که تیلبورینای بی‌رحم،
‫نگاهی از روی لذت به زندانی کرد»
‫«از این که مغز آدم‌ها رو ‫با پتک بیرون بریزم و...
‫با دست خالی قلب‌شون رو ‫از سینه بیرون بکشم خسته شدم
‫باید از اینجا بیرون برم!»
‫من دیوید جیمز ژیرودی‌ام ‫همچنین «دپ» هم صدام می‌کنن
‫و من نقش لزلی رو اجرا می‌کنم
‫«مامانی، مامانی، خودتی؟»
‫«بله، فرزندم. منم، مامانیت»
‫«مامانی، مامانی، ‫خیلی دلم برات تنگ شده بود»
‫«اسلحه‌تو بیرون بکش، مارشال
‫سمتم نشونه بگیر و ماشه رو بکش»
‫«مدت زمانی که طول می‌کشه ‫اون گلوله‌ی کوچیکت...
‫از اونجا به اینجا برسه،
‫من جاخالی دادم، غلت خوردم،
‫و جوری آبکشت کردم که...
‫وقتی باد بیاد، بدنت عینهو...
‫کتریِ جوش صدا سوت بده»
‫«کول، آماده‌ی مرگ شو!»
‫دیالوگ‌های دیگه‌ای نیست.
‫تو هویج درآوردی و من بروکلی؟
‫نه، مشکلی نیست، همین‌جوری خوبه
‫- دیالوگ دیگه‌ای نداره ‫- نه، نه، نه
‫کاملاً حق با توئه. ‫همه‌چی ردیفه
‫«ما عاشق نقص عضو، شلاق‌زنی،
‫سیخ‌زنی و حمله با گرز و چماقیم
‫هیچی برامون لذت‌بخش‌تر از این نیست...
‫که یه جگر یا چشم از حدقه دراومده ببینیم!»
‫«من جاخالی دادم، غلت خوردم، ‫و جوری آبکشت کردم که...
‫وقتی باد بیاد، بدنت عینهو ‫کتریِ جوش صدا سوت بده»
‫سلام، من جیمز ویلیامزم،
‫همچنین «بیگ ای» هم صدام می‌کنن
‫و من نقش... گوینده رو اجرا می‌کنم
‫و قدم ۱۹۵ سانته
‫می‌خوام تصور کنی...
‫توی یه میدون بزرگی ‫و می‌خوام گلادیاتوری باشی که...
‫واسه جون خودش می‌جنگه
‫نه تنها واسه بقا، ‫بلکه برای یه اجرای دیدنی
‫بقا؟
‫و برای اجرای دیدنی، ‫درست مثل یه گلادیاتور
‫یه حرکتی دارم که امضای کارمه، ‫باید وایسی تا بیاد
‫توی کارهای دیگه...
‫چه نقش‌هایی رو بازی کردی؟
‫راستش رو بگم، ‫آمارش از دستم در رفته
‫می‌تونم اینجا بشینم و براتون ‫از «چیف برومدن و استرتفورد بگم
‫نقش شاه دانکن رو توی مکبث داشتم
‫توی «سکوت قلب» بودم
‫مأمور پلیس بودم. ‫و توی «موش‌ها و آدم‌ها» هم...
‫نقش رئیس رو بازی می‌کردم
‫یه‌بار هم نقش فرشته رو بازی کردم
‫البته توی «هنرمندان مرکز توانبخشی» نبود
‫اون واسه سه سالگیم بود
‫تمام زندگیم رو بازی کردم، داداش
‫«بودن یا نبودن...
‫مسئله این است»
‫«آیا شایسته‌تر آن است که...
‫به تیر و تازیانه‌ی...
‫تقدیرِ جفاپیشه تن دردهیم،
‫یا این که ساز و برگ نبرد برداشته،
‫و به جنگِ...
‫مشکلات فراوان رویم»
‫«مردن،
‫آسودن،
‫سرانجام همین است و بس؟
‫و در این خواب دریابیم که رنج‌ها...
‫و هزاران زجری که ‫این تن خاکی می‌کشد، به پایان آمده
‫پس این نهایت و سرانجامی است
‫که باید آرزومند آن بود
‫مردن
‫آسودن
‫و باز هم آسودن
‫و شاید در احلام خویش فرو رفتن
‫ها!
‫مشکل همین جاست»
‫ممنون
‫دواین، میشه لطفاً بیرون وایسی؟
‫- حتماً ‫- دواین جی
‫ممنون
‫یکی دیگه هم واسه هملت قراره تست بده
‫ببخشید، یکی دیگه هم می‌خواد ‫هملت رو بازی کنه؟
‫دواین آی
‫باشه، خیلی‌خب. مرسی
‫نوبت توئه
‫اجرات حرف نداشت، نفس‌گیر بود
‫ممنون، لطف داری
‫راستی، می‌تونم یه سؤالی ازت بپرسم؟
‫- هرچی می‌خوای بپرس ‫- تو دلت کمدی می‌خواست
‫- درسته؟ ‫- معلومه
‫الان هم داریم کمدی کار می‌کنیم
‫منم براش هیجان‌زده‌ام
‫اون‌وقت اومدی واسه تنها نقش درام...
‫توی کل نمایش تست بدی
‫کمدی خیلی سخته، مرد
‫نمی‌خوام روی صحنه برم و...
‫بعدش از صحنه پرتم کنن پایین، داداش
‫هی، رفیق‌های گلم
‫نظرتون راجع‌به یکم هملت چیـه؟
‫واو، باشه لارنس اولیویه. برو بریم
‫همچنین می‌خوام اضافه کنم، مأمورین،
‫من داوطلب بودم تا...
‫افسر پلیس نیویورک سیتی هم بشم
‫بله، بله، توی پرونده‌تون مشخصه
‫البته چیزهای دیگه‌ای هم می‌بینیم
‫این واسه قبل از وقتی بود ‫که تصمیم بگیری...
‫یه دلال مواد وحشی بشی یا بعدش؟
‫خب، قربان، من تنها واسه...
‫یک سال بعد از تصادفی که داشتم دلالی کردم
‫و... خدایا
‫مایک مایک، خواهش می‌کنم
‫میشه انقدر با اون راکت بازی نکنی؟
‫- من گوشم با توئه ‫- ولی وقتی با تمام وجود گوش نمیدی...
‫من نمی‌تونم تمرکز کنم
‫می‌دونی چیه، من اشتباه کردم. ‫دیگه بازی نمی‌کنم
‫این‌بار من صدای مأموره رو درمیارم
‫- پسر ‫- خوبه؟
‫خیلی‌خب، برو. شروع کن
‫خوب گوش‌هاتو باز کن، ویتفیلد
‫مأمورها اینجا نیستن که بشنون...
‫تو کی می‌تونستی باشی!
‫ما اینجایی که بگی واقعاً کی هستی
‫اینجا نوشته که توی یه تشکیلاتی بودی...
‫به اسم میکس مِشین، یه‌جور باند خلافکاریـه؟
‫نه، قربان. باند خلافکاری نیست
‫من دی‌جی بودم
‫- دی‌جی؟ ‫- بله، بله
‫خب، شرط می‌بندم که دلقک پلشتی بودی!
‫مگه نه؟ اعتراف کن
‫اعتراف کن! یه دلقک بودی
‫یه دلقک!
‫حرکت «پاپ لاک» هم می‌زدی؟
‫می‌زدی یا نه؟
‫خیلی‌خب، آقایون. ‫توجه‌تون به من باشه و...
‫یه لحظه اینجا بیاین
‫- یه دایره تشکیل بدین ‫- هنرمندان مرکز توانبخشی!
‫برو بریم
‫ممنون، بچه‌ها. ممنون
‫بیا دی-دن. دی-دن!
‫این یکی خوابه. چه‌خبر؟
‫پاشو بریم سر کار، ‫بیا دست به کار شیم
‫قراره تمرین شخصیتی کنیم
‫یکی رو انتخاب می‌کنم
‫میاد مرکز دایره قرار می‌گیره
‫خودتون رو با اسم شخصیت‌تون معرفی کنین
‫با صدای شخصیت‌تون و...
‫بعدش کار رو به بازیگر بعدی می‌سپرید
‫شما نفر اول هستی، جناب
‫وجه‌اشتراک هستم، کاهن اعظم مصری
‫برو، برو وسط
‫گمونم منم... گورکن کوفتی ام!
‫مشکل چیه، گورکن؟
‫پنجه‌های فِردی زبونت رو بند آورده؟
‫فردی! اوه، من... نه
‫من لزلی‌ام! شاهزاده‌ی مصری
‫خب، می‌تونم فحاشی کنم؟ ‫چون اسمم استارتکسه!
‫نه، من استار... پسر
‫من کولِ هفت‌تیرکش‌ام
‫دستم بره رو هویج
‫دخلت اومده‌ست، می‌دونی دیگه
‫من گالایثانِ گلادیاتورم
‫و منم زکرایدس‌ام
‫اگه می‌خوای وارد میدون نبرد شی
‫باید با من دربیفتی
‫و من کاپیتان هوک هستم
‫بیا ببینم
‫من شاهزاده هملت هستم از دانمارک
‫اوه!
‫وایسین ببینم، جَو ندین. بسه
‫اینی که دیدیم دواین آی بود
‫می‌خوایم شاهزاده هملت رو ببینیم
‫نشونش بده، یالا
‫من شاهزاده هملت هستم از دانمارک
‫- حالا شد ‫- خیلی‌خب
‫بهتر میشه، بهتر میشه
‫بله، قربان
‫من یه سؤال راجع‌به شخصیتم دارم
‫اگه یارویی که از مصر باستان می‌اومد
‫یکی که تا وسط‌های اقیانوس...
‫در زمان سفر می‌کرد رو می‌دید
‫وحشت نمی‌کرد؟
‫و اصلاً زبون مشترکی داریم؟
‫- زبون؟ ‫- خب سؤالات خوبی پرسیدی
‫یادت باشه که یه نمایش کمدیـه
‫بنابراین می‌تونیم به صلاح خودمون ‫تغییرش بدیم و باهاش خوش بگذرونیم
‫می‌تونی از خودت دربیاری
‫آره، باهاش خوش می‌گذرونیم
‫بذارید بهتون بگم، می‌تونیم هروقت ‫که بهش رسیدیم باهم هم‌فکری کنیم
‫- هروقت که رسیدیم ‫- من یه سؤالی دارم
‫- بله، قربان ‫- نمی‌تونم اینو نپرسم، شرمنده
‫باید راجع‌به سفر در زمان صحبت کنیم
‫قراره مثل یه کرم‌چاله باشه؟
‫باید ساختار زمان رو نقض کنیم؟
‫چه تأثیری روی بدن انسانی می‌ذاره؟
‫- آقایون، بازم میگم... ‫- برنت، وایسا
‫همه‌ی سؤال‌هایی که می‌پرسین خوبن، ‫ولی می‌دونین...
‫خودت بگو
‫خب، بچه‌ها. خیلی‌خب، گوش بدید
‫خب، گوش کنین. شماها...
‫تو یه نمایش کابویی می‌خوای، خب؟
‫یکی اینجا نمایش مصر باستان می‌خواد و...
‫یکی هم خدا می‌دونه چرا،
‫اومده فردی کروگر رو آورده وسط. ‫خیلی‌خب، کار اون بود
‫- پس چطور... ‫- من تازه نقشم رو گرفتم
‫- خودم که نخواستم... ‫- باشه، به هرحال
‫مهم نیست، ولی برنت چطور...
‫باید تمام شخصیت‌ها رو جا می‌داد؟
‫موفق شد، مگه نه؟ کارش رو به ثمر رسوند
‫فکر می‌کنم همه باید فکر ‫و ذهن‌مون به صحنه‌ها باشه
‫به بار عاطفیش نگاه کنیم، به قوس شخصیتی
‫اون‌وقت اجرامون خودش درست میشه
‫- منطقیه ‫- گل گفتی
‫به روند اعتماد کن
‫حق با شماست، قربان
‫- ممنون، جی ‫- خواهش می‌کنم
‫خب، این دیگه عالی شد
‫حالا نظرتون چیه که با سکانس تو شروع کنیم؟
‫- ردیفه ‫- مایک مایک، اوه
‫من دیگه از این حرفه‌ی نحس خسته شدم
‫دیگه نمی‌خوام بدجنس یا سرسخت باشم
‫می‌خوام خونسرد و مهربون باشم
‫واقعاً؟
‫منم همین‌طور
‫ببین، من می‌خوام فرار کنم
‫ولی رئیسم تهدیدم کرده که ‫من، همسر و بچه‌هام رو می‌کشه
‫رئیس منم همین‌طور
‫اونم درحالی که من سال‌هاست دارم...
‫بچه‌ها رو سر و سامون میدم
‫بیا در بریم
‫بیا بریم
‫بی‌نظیر بود
‫بی‌نظیر بود!
‫دیدین چه آتیش به‌پا کردم؟ ‫دیدین چه آتیش به‌پا کردم؟
‫منم انتخاب خوبی کردم!
‫یالا
‫باریکلا
‫منم انتخاب خوبی کردم، اوه!
‫خیلی‌خب، بعدی کیه؟
‫- آره، من هستم ‫- ردیفه، برو
‫قراره شکسپیر ببینیم
‫- برو ببینم ‫- آره، یالا، می‌ترکونیم
‫ریدم توش، مرد
‫- چیزی شده من نفهمیدم؟ چی؟ ‫- همین؟
‫طوری نیست، مرد
‫فقط به روند اعتماد می‌کنیم
‫اشکالی نداره، ما اینجاییم...
‫تا هوای هم رو داشته باشیم. ‫بعدی کیه؟
‫بعدی کیه؟ یالا
‫بجنب، دپ. بیا شروع کن.
‫بعد از اون یکم مشکله، ولی باشه
‫اشکالی نداره
‫چه‌خبر؟ ردیفید؟ عزت زیاد
‫پسرجون اون پول رو جور می‌کنی‌ها، شِنُفتی؟
‫خیلی‌خب، آقایون. پنج دقیقه استراحت می‌کنیم
‫هی، هی، هی، آی!
‫بیا یه لحظه یه چیزی بهت بگم
‫باشه
‫خواستم یه چیزی نشونت بدم
‫پنج دقیقه نشه شیش!
‫مثل مایک مایک نشه ۱۵ دقیقه!
‫رفیق، اینجا پاتوقمه
‫نگاه کن، اون بیرون ‫همه‌چی رو می‌تونی ببینی
‫آی، خواستم بگم که...
‫متوجه شدم یکم کلافه‌ای
‫با توچه به وضعیت فعلی ماجرا...
‫کلافگی برام مهم نیست
‫این تمرین‌ها مزخرف محظه!
‫آره، واقعاً مزخرفه
‫ولی یه دلیلی پشتش هست، متوجه‌ای؟
‫حس می‌کنم بهت کمک می‌کنه که...
‫به نقشت عمق ببخشی، ‫کمکت می‌کنه که...
‫این همون حرفیه که ‫به همه‌ی تازه‌واردها می‌زنی؟
‫من نیومدم برات سخنرانی کنم...
‫ببین، خودم می‌دونم داری چیکار می‌کنی
‫می‌دونی کی هستی، ‫می‌دونم قصدت چیه، داداش
‫- چی؟ ‫- تو دوست داری این‌ورها بچرخی...
‫در گوش همه قصه بگی و...
‫بگی مثلاً همه‌کاره‌ی اینجایی و این چیزها
‫کار بدی هم نمی‌کنی
‫ولی من واسه این چیزها نیومدم. ‫من واسه این چیزها اینجا نیستم
‫می‌دونم زیر کمربندت چاقو داری
‫معلومه
‫برادر
‫این برنامه‌ی کوفتی ‫تنها چیزی که این حرومی‌ها دارن
‫باعث میشه فکر کنن ‫می‌تونن از اینجا فلنگ رو ببندن
‫اگه هم نتونن، ‫توی ذهن‌شون حداقل بیرون میرن
‫این رو ازشون نگیر، خب؟
‫و با اون چاقویی که زیر کمربندت گذاشتی ‫این اولین اتفاقیه که میفته و...
‫باعث میشه در این نمایش تخته شه
‫تو لازم نکرده به من بگی تو زندان چیکار کنم
‫تو لازم نکرده، ‫هیچکس لازم نکرده بگه!
‫کسی لازم نیست مراقب من باشه
‫کسی نمی‌خواد لطفی در حق من کنه
‫پس بهم نگو چیکار کنم چیکار نکنم
‫و دیگه هم منو یه گوشه‌ی تنگ و تاریک نیار!
‫این گه‌کاری‌هاست که ‫یه کاکاسیاه رو نگران می‌کنه! شِنُفتی؟
‫اینجا به کسی «کاکاسیاه» نمی‌گیم
‫به‌جاش می‌گیم «عزیز»
‫حالا تو شنفتی؟
‫بلیز کجاست؟ ‫کسی بلیز رو ندیده؟
‫بلیز؟ بلیز توی ساختمون شماره‌ی پنجه
‫تمام روز اونجا نگه‌شون داشتن
‫دواین آی چی؟ اونم اونجاست؟
‫نه، دواین آی توی بلوک «الف»ـه
‫ولی نمی‌دونم دقیقاً کجاست
‫البته می‌تونی دپ رو بفرستی دنبالش
‫تنها جاییه که میشه یه هوایی خورد
‫دخترت چطوره؟ کوچیکه رو میگم
‫گمونم داره بزرگ میشه
‫آره
‫آخرین باری که باهاش حرف زدی کِی بود؟
‫اوه...
‫من اون روزها رو نمی‌شمارم، جی
‫آقایون،
‫می‌خوام همگی به ‫بی‌نقص‌ترین جای ذهن‌تون برین
‫بی‌نقص‌ترین لحظه
‫چیزی می‌شنوین؟ صدایی میاد؟
‫پیش کسی هستین؟
‫دمای هوا چنده؟
‫داخل هستین؟
‫بیرون هستین؟
‫حالا به همون شکل اون حس رو نگه دارین
‫نگه‌ش دارین
‫به‌یاد بسپرین
‫بچشیدش
‫خیلی‌خب آقایون، ‫حالا می‌تونین چشم‌هاتون رو باز کنین
‫کسی دوست داره بگه که کجا رو متصور شده؟
‫بلیز؟
‫خب، توی حیاط ساختمون هفت ‫روی نیمکتی که...
‫نمایی به رودخونه‌ی هادسون داره نشستم
‫و اون‌طرف حیاط
‫یا اون‌طرف رودخونه، ‫در واقع مادرمه
‫و می‌دونم که بعضی وقت‌ها ‫از اون کوه پایین میادش
‫و به اون‌طرف رودخونه به جایی که ‫من هستم، سینگ سینگ، خیره میشه
‫و من فقط با نگاه کردن به اون آب
‫آرامش می‌گیرم
‫چون امواج رو می‌بینم ‫و اونا آرامش‌بخشن
‫و بهم موضوعی برای فکر کردن میدن
‫ژوئن سال ۱۹۷۲
‫من و همسرم کنار دریاچه ‫توی پارک پراسپکت پیک‌نیک رفته بودیم
‫اونجا اولین‌باری بود ‫که به همسرم گفتم دوستش دارم
‫نمی‌دونم خبر دارین یا نه،
‫ولی ما «منهتن اسپشال» خریده بودیم
‫می‌دونین منهتن اسپشال چیه؟
‫ترکیبی از قهوه و نوشابه‌ست، ‫توی پارچ‌های این اندازه‌ای سرو میشه
‫چهارتا از اونا خریدیم، ‫من عاشق اونام
‫و به پارک پراسپکت رفتیم
‫و از کنار دریاچه قدم زدیم
‫و... شیش ماه پیش من از دست دادمش
‫سرطان لوزالمعده گرفت و فوت کرد
‫پسر چقدر دلم براش تنگ میشه
‫تابستون ۱۹۷۷
‫هوا گرم بود
‫ماشین بستنی‌فروشی از خیابون رد میشد
‫مامانم بهم یه ۲۵سنتی داد
‫منم بدو بدو رفتم ته خیابون تا بخرم
‫و وقتی می‌خوردیش دهنت یخ می‌بست
‫چه مزه‌ای بود؟
‫گیلاس! من عاشق گیلاسم. ‫دهنم به‌کل قرمز شده بود
‫من با پسر و دخترم وقت می‌گذروندم.
‫بزرگ شدن‌شون رو تماشا می‌کردم، ‫سراغ زندگی‌شون می‌رفتن، می‌دونی؟
‫هوا ۳۲ درجه بود
‫توی حیاط پشتی علف‌ها رو کوتاه می‌کردم
‫تا جایی که دیگه نفسی برام نمونده بود
‫و فقط دراز کشیدم ‫و علف تازه رو بو کردم
‫کوتاه‌شون کرده بودم و بو می‌کردم و...
‫سگم اومد عرق روی صورتم رو لیس زد
‫هرسال تابستون مادرم منو ‫با دایی‌هام به بالتیمور می‌فرستاد
‫و اونا هم فقط چندسال ازم بزرگ‌تر بودن
‫و برام یه حس آزادی‌ای داشت
‫چون مادرم پیشم نبود که منو بپاد
‫سعی کردم به جزیره‌ها فکر کنم، می‌دونی؟
‫مادربزرگم همیشه ‫از جزیره‌ها برامون تعریف می‌کرد
‫جزیره‌ها، مردم ما اهل اونجان
‫از پسش برنیومدم، استاد
‫تابحال اونجا نبودم
‫تابحال اونجا نبودم، ‫و هرگز هم پام به اونجا نمی‌رسه
‫این واقعیته. ‫من اینجا گیر افتادم
‫ولی اگه قرار باشه جایی گیر بیفتم،
‫گمونم کنار شما دیوث‌هام
‫دلقک‌ها
‫اینجا مشکلی نیست، آدم یکم راحته
‫پس گمونم جام همین‌جاست
‫گمونم دارید بازیگر می‌شید
‫خیلی واقعی و آسیب‌پذیر نسبت به همدیگه
‫چیزیه که مردها خیلی انجامش نمیدن
بودن، یا نبودن
‫مسئله این است
‫آیا شایسته‌تر آن است که ‫به تیر و تازیانه‌ی تقدیر...
‫جفاپیشه تن دردهیم،
‫یا این که ساز و برگ نبرد برداشته...
‫- داداش، چه‌خبر؟ ‫- چه‌خبر؟
‫چرا پشت‌سرم راه میری، داداش؟
‫قرار بر همینه که پشتت راه برم
‫- داداش، این همه جا! ‫- چرا کاری که باید رو...
‫- انجام نمیدی؟ ‫- این همه جا اینجاست!
‫- اون‌وقت باید... ‫- اون جلوم رو گرفت
‫داداش، این همون کاریه که ‫کاکاسیاه‌ها توی محوطه می‌کنن
‫روی کاری که باید کنی تمرکز کن
‫منم باید همین کارو کنم، پسر
‫داداش، گوش کن، ‫اون کارهایی که توی محوطه نمی‌کنی رو...
‫- اینجا هم نکن ‫- وگرنه چی؟
‫- دستت رو بیار پایین، مردک ‫- چه گهی می‌خوری؟
‫- دستم رو پایین بیارم؟ ‫- شنیدی چی گفتم
‫- چی گفتم؟ ‫- کافیـه!
‫هی، آی
‫من قدیم‌ها سلطان انفرادی بودم، مرد
‫خشم منو از درون بلعیده بود
‫تا اینکه یه روز سر صبحونه
‫کسی که روبه‌روم نشسته بود
‫یکی از پشتم اومد و گوش تا گوش پاره‌ش کرد
‫و همین‌جوری که خون...
‫از لباس و صورت‌مون می‌ریخت
‫اونجا نشسته بودیم
‫و تظاهر می‌کردیم که چیز عادی‌ایه
‫برادر، ما اینجاییم که دوباره انسان باشیم
‫تا لباس‌های خوب بپوشیم و پایکوبی کنیم
‫و از چیزهایی که توی ‫واقعیتِ دنیای ما نیستن لذت ببریم
‫خیلی‌خب، جات رو بلدی؟
‫آره، من باید پیش...
‫گورکن وایسم
‫بعدش ماریون و لزلی یهو پیداشون میشه
‫یهو وارد میشن
‫خیلی‌خب، یکی بالاخره از پشت‌سرت قدم می‌زنه
‫جوری بازی کن که انگار اذیتت نمی‌کنه، همین
‫حالا شروع کنین، ‫دیالوگ اولت رو که بلدی، برو
‫از اول تکرار کن
‫بجنب مرد
‫جهنم
‫همه‌اش رو استفاده کن، آفرین
‫از بین‌شون رد شو
‫آره، همون
‫من حواسم جمعه
‫کارت حرف نداشت
‫تو چرا اونجا نیستی
‫امروز صحنه‌هایی که ‫من توشم رو تمرین نمی‌کنن
‫پس اومدی فقط تماشا کنی؟
‫آره، حتماً
‫خیلی‌خب
‫اون یادداشت‌ها چیه؟
‫کدوم؟
‫اونا رو میگم
‫اینا... چیزهایی که دارم روشون کار می‌کنم...
‫تا به چندتا از برادرها کمک کنم
‫غذاهای سالم‌تری تهیه کنم
‫و یه سری مشکلات قضایی
‫هوم
‫ایول
‫بچه هم داری؟
‫یعنی امروز فقط می‌خوای ‫سرت تو کار من باشه؟
‫امروز برنامه اینه؟ خیلی‌خب
‫آره، بچه دارم. دوتا دختر و یه پسر
‫اسم‌شون چیه؟
‫دِویکوآ، دنیزیا و کران
‫کران پسرمه، ‫درست وقتی اینجا اومدم به دنیا اومد
‫پس، می‌دونی...
‫اون واقعاً دوست داره که بازیگر بشه
‫مثل همین خل‌وچل‌هایی که می‌بینی
‫توی یوتیوب ویدئو می‌ذاره و از اینجور کارها
‫دخترهات چی؟
‫اونا هم... زندگی خودشون رو دارن
‫که اینطور
‫وقتی اینجا اومدم،
‫پسرم خیلی کوچیک بود، پسر
‫می‌دونی، رفقای محل ازش مراقبت کردن
‫چون پسر منه
‫براش فرش قرمز پهن می‌کردن
‫هرچی می‌خواست می‌خریدن، ‫باهاش خوب رفتار می‌کردن
‫بعدش خیلی نگذشت
‫پا جای پای خودم گذاشت
‫همون دردسرهایی رو می‌ساخت ‫که من می‌ساختم
‫و الان هم توی زندونه، مثل خودم
‫شلوار سبز پاشه، مثل خودم
‫دیالوگ؟
‫عینکت رو برعکس گذاشتی
‫به‌نظر فقط من نیستم، هان!
‫نه
‫هنوز نمی‌دونه واسه حفظ دیالوگ‌ها ترفند هست
‫ترفند؟
‫آره
‫یعنی چی؟
‫آره
‫چه ترفندی؟
‫هرکسی یه روندِ کاری رو داره
‫بعضی‌ها مثل من تک‌تک دیالوگ‌ها رو...
‫یادداشت می‌کنن. می‌دونی چی میگم؟
‫این راهیه که من می‌تونم
‫بعضی‌ها که ممکنه شامل حال تو هم بشه،
‫زیر کنش‌ها رو خط می‌کشن،
‫هر عملی رو، خب؟
‫شمرده شمرد پیش برو و ‫تیکه‌ تیکه‌ش کن
‫آخرش می‌تونی که
‫کم کم تفسیرش کنی
‫اما بعدش منطقی میشـه
‫می‌دونی چی میگم؟
‫بعدش می‌تونی تیکه تیکه‌ش کنی
‫مثلاً انگار داری فیل می‌خوری
‫یه‌جا که قورتش نمیدی، نه؟
‫فقط...
‫گازهای خیلی خیلی کوچولو می‌گیری
‫و اینطوری منطقی‌تره
‫فکر کنم بعضی از این چیزا رو
‫تو کتابخونه حقوق یاد گرفتم
‫بعضی از پرونده‌ها خیلی عمیقن
‫مخصوصاً وقتی می‌خوای برای ‫ جلسه درخواست عفو آماده شی
‫باید تیکه تیکه‌ش کنم
‫آره، شنیدم انگار یه نوار پیدا کردی که
‫بی‌گناهیت رو ثابت می‌کنـه
‫آره رفیق، ‫یه ۱۰ سالی طول کشید ولی...
‫...گیرش آوردم
‫پس خوش‌اقبالی و اینجور چیزا لازم نداری
‫همین الانش هم غاز تخم طلات رو داری
‫امیدوارم، ‫فکر می‌کنم که دارم
‫- امیدوارم رفیق. امیدوارم ‫- آره
‫اوم، تو چی؟
‫قصد فضولی ندارم
‫اما یه نگاه به پرونده‌ها انداختم
‫و دیدم که جلسه رسیدگی آزادی مشروط داری
‫آره
‫گوش کن، من باید یه سر برم حیاط
‫یه کار کوچیکی دارم باید انجام بدم، خب؟
‫عزت زیاد
‫اگه کمکی خواستی...
‫باشه
‫خیلی‌خب
‫مردن
آسودن
‫و باز هم آسودن
‫و شاید در احلام خویش فرورفتن
‫آری،‌ مشکل همین جاست
‫خب، می‌خوای از اول بگی؟
‫چرا،‌ مگه جایی رو اشتباه گفتم؟
‫نه، نه. ‫فقط داریم تمرین می‌کنیم.
‫اما گوش کن،
‫بیا یه چیزی رو امتحان کنیم
‫هرکاری باشه به جز
‫خوردن فیل و اینجور مزخرفا
‫خب، نمی‌دونم معنی حرفت چیـه ‫اما این کار رو نمی‌کنیم
‫بیا از اولِ اول شروع کنیم
‫- خب؟ ‫- بودن...
‫منظورم این نبود از اینجا شروع کنی
‫منظورم از پشت صحنه‌ست. ‫از اونجا شروع میشـه.
‫برای همین باید برگردی اونجا
‫می‌خوام ببینم که با تفکر هملت ‫میای رو صحنه...
‫تو دنیای هملتی
‫و با اون ایده میای اینجا
‫و بعدش هم جمله‌ت رو میگی
‫امتحانش می‌کنیم
‫فقط یه چندلحظه بچه‌ها
‫- بودن... ‫- صبر کن، بالاخره تموم شد؟
‫چون همه‌مون خواب‌مون برد
‫اوه!
‫مگه ندیدی از اونجا اومدم؟
‫مثل مردی اومدی که
‫که داره از تماشاچی‌ها اجازه می‌گیره
‫که اینجا باشه
‫می‌خوام هملتی که میاد اینجا
‫صحنه رو مال خودش کنه و بگه
‫«هی! توجهات باید به من باشه»
‫- نمایش مال توئـه... ‫- برنت، برنت
‫- بله، جی؟ ‫- اشکال نداره که...؟
‫خواهش می‌کنم
‫خوبه. نگاه کن. خیلی‌خب. ‫هی، آی.
‫دنیا انتظار داره برادرهایی مثل من و تو
‫و همه‌ این برادرها، ‫با سری پایین بیایم جلو و
‫و به‌خاطر اینجا بودن شرمنده باشیم
‫اما تو باید...
‫- عین یه پادشاه دهن‌سرویس وارد بشی ‫- اوه!
‫انگار که همه‌ی این چیزها مال خودتـه
‫همه‌چی مال توئـه
‫می‌خوای الان انجامش بدی؟
‫الان. آره.
‫کوفتی...
‫من یه پادشاه کوفتی‌ام، کاکاسیاه
‫عین حیاط می‌مونـه، ‫فقط بزرگ‌تره
‫من دواین آی کوفتی‌ام!
‫آره. آره.
‫این تئاتر لعنتی مال منـه
‫اینجا تئاتر لعنتی خودمـه
‫- این هرزه مال منـه! ‫- تموم این مزخرفا مال منـه
‫خودشـه، آره
‫تشویقش کنین، تشویقش کنین
‫خب دیگه، بسـه
‫خب، الان چه وضعیت احساسی‌ای داری؟
‫چی تو دلتـه؟
‫مثل سگ عصبانی‌ام
‫خیلی‌خب، ‫نه، نه، نه
‫عصبانیت راحت‌ترین چیزیـه که ‫ میشه بازیش کرد
‫مگه نه برنت؟
‫خیلی راحتـه
‫چیزی که سخت‌تره ‫وانمود کردن به رنج کشیدنـه
‫اینطوری می‌تونی به زبونش بیاری، نه؟
‫یه بار دیگه امتحان کن. ‫خیلی‌خب.
‫از اول
‫آره برنت
‫بچه‌ها، سرپرست واسه امشب
‫چندتا خرپول رو می‌خواد ‫ بشونه رو این صندلی‌ها
‫پولی که باهاش می‌تونیم ‫ پرده‌ی‌ جدید واسه صحنه‌ بخریم
‫اوه
‫پس باید حسابی روشون تأثیر بذارین
‫- خب؟ ‫- باشه، باشه
‫پس باید کارشون رو یه سره کنیم
‫باید وحشی باشین
‫بریم تو کارش
‫بریم!
‫خیلی‌خب. درستـه.
‫خب دیگه. ‫بجنبین بچه‌ها.
‫این بلاگردان مقدس را بگیر ‫تا از شر در امان باشی
‫روزی لازمت می‌شود
پیش از این که سفرت به پایان برسد، مرد جوان
‫یکم برو راست
‫من سر جامم داداش. ‫تو نور لعنتیت رو جابجا کن.
‫می‌تونیم یکم جابجا شیم،
‫می‌تونیم یه کوچولو جابجا شیم
‫جامون رو عوض کردیم
‫یه ذره
‫عوضی
‫این پیشونی‌بند مصری نیست
‫معلومـه که فنیقیـه
‫- جداً؟ ‫- آره
‫به مسئول تدارکات میگم. ‫ممنون.
‫خیار؟ بادمجون؟
‫بیخیال برنت، شیش‌تا تفنگ می‌خوام
‫ای، برای همینـه که خنده‌داره
‫انتظار دارن شیش‌تا تفنگ ببینن
‫اما تو سبزیجات رو می‌کنی، ‫کمدیـه!
‫قبل از پایان سفر لازمت میشـه
‫بیا بریم، جوان
‫اوه، این بلاگردان رو بگیر
‫بندازش گردنت، ‫ازت بلاها رو دور می‌کنـه
‫قبل از پایان سفرت لازمت میشـه
‫حالا هم بیا سیک‌مون رو از اینجا بزنیم، ‫یالا
‫آه
‫- اوه! ‫- مادرقحبه...
‫ممنون
‫خب...
‫ممنون که تشریف آوردین
‫صورت اون که موهاش اینطوری بود رو دیدی؟
‫اصلاً‌ ازمون خوشش نیومده بود
‫به گمونم داشتن نفرین‌مون می‌کردن
‫راستش خیلی هم پرده لازم نداریم
‫البته واقعاً تلاش‌مون رو کردیم
‫خفه‌خون بگیرین
‫باورم نمیشه این سکانس رو انتخاب کردین
‫اما عاشقش شدن
‫اوه!
‫پشمام
‫این خوبـه. ‫احتمالاً به درد می‌خوره.
‫هی، این برای تو چطوره؟
‫بیا
‫بوم
‫چیشده؟ ‫ردیفی؟
‫آره
‫فقط...
تیر و تازیانه‌ای که تو خودم هست
‫و این بازیگری‌های ساختگی‌ و ‫مدرک‌های دانشگاهی...
‫هیچکدوم این واقعیت رو که من ‫یه گنگسترم، تغییر نمیدن
‫و سرنوشتم همینـه
‫و دنیای بیرون همچین انتظاری ازم داره داداش
‫مثل هملت می‌مونـه
‫اون فقط دوشیزه مریون رو می‌خواد
‫و باید جلوی کل ارتش یونان وایسه
‫اما‌ آخرش که چی؟
‫چی؟
‫اوه، گندش بزنن. ‫ببخشید.
‫همش یادم میره که
‫این نسخه‌ی هملت چقدر با اصلیش فرق داره
‫هی...
‫اگه قرار باشه از یه چیزی مطمئن باشم
‫اینـه که تو یه هنرمندی
‫این کار فقط بخش‌هایی از وجودت رو
‫نمایان می‌کنـه که پنهان بوده، ‫درونت خواب بوده
‫فقط انجامش بده، ‫بهش اعتماد کن
‫خب؟ بقیه مزخرفا رو بنداز دور
‫با تموم وجودت تلاش کن
‫یه چیز جدید امتحان کن، ‫یه همچین مزخرفی بپوش
‫نه، امکان نداره همچین مزخرفی بپوشم
‫واسه چی خب؟
‫شاهانه‌ست، مال شاهزاده‌هاس
‫این چطور؟ نگاه کن. ‫این حوله چطوره؟
‫- نه، سلیقه‌م نیست ‫- باشه، خیلی‌خب. طوری نیست
‫حوله؟ ‫دست بردار داداش
‫باشه، این چطوره...
‫- یه چی برام پیدا کن دیگه ‫- چمیدونم
‫یه چیزی که توش باحال شم
‫هی. این چطوره؟ ‫این چطوره؟ نگاه کن
‫قدیمی هم هست
‫شاید به یه کاری بیاد
‫خیلی‌خب
‫- شاید باحال بشم ‫- آفرین
‫خیلی‌خب. ‫فقط این می‌مونـه و حوله.
‫شاید این حوله بد هم نباشه...
‫بیخیال، چرا گیر دادی به این حوله؟
‫گفتم که همین خوبـه دیگه
‫بعدی کیـه؟ ‫بعدی کیـه؟
‫هی، فکر کردم می‌خوای حرکت خفنی بزنی
‫باید انجامش بدی
‫- وای ‫- اوه!
‫عجب حرکتی!
‫هی، گیرش بنداز، ‫گیرش بنداز
‫گیرش بنداز! ‫گیرش بنداز!
‫گیر بنداز!
‫آره!
‫ایول، ایول، ایول
‫برو، برو، برو
‫بلیز، تو چی بلدی؟
‫پشمام
‫وای!
‫اوه!
‫بیا وسط برنت
‫نه بابا، من زیادی سفیدپوستم!
‫بیا وسط برنت!
‫بودن
‫یا نبودن
‫مسئله این است
‫آیا شایسته‌تر آن است که
‫به تیر و تازیانه‌ی تقدیر جفاپیشه تن دردهیم
‫یا این که ساز و برگ نبرد برداشته، ‫به جنگ مشکلات فراوان رویم
‫تا آن دشواری‌ها را ز میان برداریم؟
‫مردن
‫آسودن
‫و در این خواب دریابیم که
‫رنج‌ها و هزاران زجری که
‫این تن خاکی می‌کشد، به پایان آمده
‫این سرانجامی است که ‫مشتاقانه بایستی آرزومند آن بود
‫مردن
‫آسودن
‫و باز هم آسودن…
‫و شاید در...
‫دیالوگ؟
‫هی!
‫قهرمان اینجاست!
‫برنت کجاست؟
‫هی برنت، کارم چطور بود؟
‫ترکوندی!
‫ببین، نمی‌خوام پا تو کفشت بکنم‌ها
‫اما می‌دونم که وقت نداشتی تا
‫برای جلسه رسیدگی آزادی مشروطت آماده شی
‫- برای همین بدون اجازه‌ت... ‫- اجازه؟
‫...یه چیزایی برات آماده کردم
دفعه پیش چی گفته بودم؟
‫بیخیال بابا
‫فقط باید یه مقاله پر کنی
‫و باید یه چندتا آدرس بهم بدی
‫گوش کن، چرا اینقدر به این نظام ایمان داری؟
‫نظامی که براش مهم هم نیستیم
‫نظامی که می‌خواد تو رو اینجا نگه داره
‫با وجود تموم مدارکی که داری و
‫می‌تونی بی‌گناهیت رو ثابت کنی
‫من چی دارم داداش؟ ‫من هیچی ندارم
‫من رو لهم می‌کنن
‫منظورت چیـه؟ ‫این که تو مشت‌شونی؟
‫- تو مشت کی‌ام؟ ‫- کاری می‌کنن که
‫فکر کنی جات اینجاس
‫- نه بابا ‫- تو مشت‌شونی
‫خب من چی اون بیرون دارم؟ ‫هرکی که می‌شناسم اینجاس
‫پسرم هم اینجاس
‫بعضی‌وقتا فکر می‌کنم
‫شاید فعلاً اینجا بهترین جا برام باشه
‫نه، نه. ‫این رو نگو.
‫اونا می‌خوان تو اینطوری فکر کنی
‫می‌خوان فکر کنی که
‫یه سگ‌ دست‌آموزی
‫اما تو همچین کسی نیستی و ‫خودت هم می‌دونی
‫می‌دونی کی هستی؟ ‫می‌دونی؟
‫بذار یادت بندازم، ‫تو یه گرگ دهن‌‌سرویسی
‫خب؟
‫گرگی
‫گوش کن، ‫بعضی‌وقتا می‌شنوم که
‫شاید حتی حق انتخاب هم نداشته باشی
‫نشستی تو خوابگاهت و ‫فقط منتظری
‫اشتباه می‌کنی
‫اونا بهت یه نامه میدن
‫به کلفتی یه آجر
‫اینجا باسنت رو تنگ می‌کنی
‫ضخامت اون نامه به اندازه یه پر که بشه، ‫آزادی
‫- جدی؟ ‫- آره
‫اگه همه‌ی این کارها رو کردم و ‫فایده نداشت چی؟
‫خب از اول امتحان می‌کنی
‫و دوباره
‫و دوباره و دوباره
‫- جدی؟ ‫- آره
‫خب، این مقاله که میگی باید چقدر باشه؟
‫حالا شدی یه پسر خوب. ‫حالا شدی یه پسر خوب.
‫بیا
‫به نفع‌شونـه که با این ا آزادم کنن
‫بجنب. ‫بجنب.
‫خوابم نمی‌بره
‫خیلی گرمـه
‫هیجان داری
‫به‌خاطر نمایشـه رفیق
‫کار بزرگیـه، نه؟
‫آره
‫فضا و زمان و تاریخ
‫هنوز نتونستم اون قضیه‌ی پورتال زمان رو
‫با خودم حل و فصل کنم ولی...
‫می‌دونی نکته‌ی خنده‌دارش چیـه؟
‫چی؟
‫تموم اون شخصیت‌ها و اسامی رو
‫یه جا بازی می‌کنم، ‫من همچین آدمی‌ام
‫کل زندگیم همینطوری بوده
‫مثل اون بازی با اسامی بودش‌ها
‫اون نمایش «رول کال» رو یادتـه؟
«...اسم من»
‫آره، اما دخترا این کار رو می‌کردن
‫نه بابا، همه این کار رو کردن. ‫به‌جز من.
‫- نمی‌تونستم انجامش بدم ‫ - چرا؟
‫چون اسمم زیادی طولانی بود
‫صبر کن ببینم
‫مگه اسم کاملت چیـه؟
‫بیخیال، ‫اسم شناسنامه‌ایم رو بگم؟
‫- می‌دونم؟ ‫- آره
‫چندتا اسم داری...
‫اسم مذهبیم میگل فرانسیسکو بنیامین گرسونـه
‫بنیامین؟ ‫اسم عربیـه؟
‫بنیامین
‫بیخیال، ‫تو که اسپانیایی بارت نیست
‫آخه ما جزیره‌نشینیم
‫پس به گمونم از هر جایی می‌تونـه باشه
‫اما از بچگی تنها اسمی که
‫وقتی صدا می‌کردن بهش جواب می‌دادم
‫میگلیتو بود
‫مامان‌بزرگم همیشه این رو بهم می‌گفت
‫میگلیتو
‫اون راهنما و خدای من بود
‫میگلیتو
‫اون گروهه که باهاشون اومدم رو یادتـه؟
‫دو تا مایک داشتیم
‫برای همین همه فکر می‌کردن اول اسمم ‫ مایک بود و بعد شد مایک مایک
‫اما نه
‫راستش این قضیه مال قبل از این‌هاس، ‫مال بیرون اینجاس
‫وقتی که خیلی نشئه می‌کردم
‫می‌گفتن، ‫«مایک موادش رو برای مایک می‌زنـه»
‫بعدش دوباره برمی‌گرده سراغش و
‫یکم دیگه مواد برای مایک می‌زنـه، ‫پس شد مایک مایک
‫آره رفیق. ‫اینقدر اون مواد خوب بود که
‫مجبور بودم دوبار بزنم
‫آره
‫و بازم بیشتر
‫بگا رفته بودم
‫واقعاً بگا رفته بودم رفیق
‫فقط همون یه کار بود که ‫دل مادر بزرگم رو شکوند
‫من و مواد
‫اما من همچین آدمی‌ام دیگه
‫اینجا روش کار می‌کنم
‫برای همینـه که اینجا آدم خوبی‌ام
‫یعنی...
‫اینجام...
‫و آدم خوبی‌ام
‫من توی محله‌مون...
‫چندتا اسم داشتم
‫بهم می‌گفتن دستگاه میکس
‫- آره ‫- اسم هنریم بود
‫آره
‫بعدش اینجا...
‫اینجا دواین جی صدام می‌زنن
‫اما تو خونه بهم می‌گفتن دیوی
‫دیوی
‫آره، دیوی، ‫وقتی که تو مدرسه‌ی «شهرت» بودم
‫دبیرستان هنرهای نمایشی منهتن
‫- اوه ‫- تو رشته‌ی رقص
‫منظورت سبک آیرین کاراس؟
‫پس تو لیروی بودی؟
‫نه، من لیروی نبودم
‫اما لیروی‌های زیادی اونجا بودن
‫اما لیروی‌های اونجا هم می‌تونستن برقص و ‫هم دعوا کنن
‫- خب؟ ‫- تو می‌رقصیدی؟
‫من و بچه‌ها بودیم. ‫چی؟
‫- تو هم می‌رقصیدی؟ ‫- آره، می‌رقصیدم
‫رقص مدرن و باله
‫ همم، دامن می‌پوشیدی
‫باله اونطوری نبود که فکر می‌کنی، خب؟
‫- باله... ‫- دامن و اینا می‌پوشیدی
‫...یعنی نظم داشتن
‫یه رقص... فیزیکیـه
‫نیرو می‌خواد. ‫راستش عین فوتبال می‌مونـه.
‫خیلی تمرکز و تعهد لازم داره
‫پسر، عاشق این کار بودم
‫اما نمی‌تونستم، چون هرروز باید دعوا می‌کردم
‫بچه‌های محله که فهمیدن
‫هربار که می‌رفتم خونه دعوا داشتم
‫«هی...
‫شنیدم لباس‌های تنگ می‌پوشی. ‫بچه کونی.»
‫آره، همه فکر می‌کنن
‫چون می‌رقصی، ‫یه ریگی به کفشتـه
‫بیخیالش شدم رفیق
‫آدم بیخیال چه چیزایی میشـه
‫آره، دلم براش تنگ شده
‫رفیق... ‫اگه می‌چسبیدم به این کار...
‫بهش فکر نمی‌کنم
‫نمی‌تونی همش به گذشته نگاه کنی
‫چی میشد اگه این کار رو می‌کردم؟
‫مایک مایک؟
‫وای، رفیق
‫من رو بگو که به این داستان‌های ت که
‫بهت میگفتن بنیامین و اینا گوش می‌کردم
‫شب‌بخیر
‫آره، هنوز اینجام
‫جسد کجاس؟
‫نمی‌دونم، ‫قبل شیفت من بردنش
...متعلقات زیادی نداشته برای همین
‫خب، واسه ناهار دیر نکنی
‫کل روز رو منتظرت نمی‌مونم‌ها
‫آره، می‌دونم
‫اگه یکی رو دار بزنن درک می‌کنم
‫حتی اگه یکی چاقو بخوره هم ‫درک می‌کنم
‫اما آنوریسم مغزی؟
‫نمی‌فهمم
‫وقتی بهم گفتن بیام کلیسا
تا مرگ مادرم رو بهم اطلاع بدن
‫نشستم بین تماشاچی‌ها و
‫اجرای هنرمندان مرکز توانبخشی رو دیدم
‫مایک مایک هم رو صحنه بود
‫بعد از اون واسه همه‌ی اجراها ‫میومدم پایین تا بازیش رو ببینم
‫مایک مایک من رو آورد تو گروه
‫به‌گمونم مایک مایک بالاخره می‌تونه ‫به جزیره سر بزنـه
‫چیزی هست که بخوای بگی داداش؟
‫هرچیزی لازم بود گفته شد، نه؟
‫همینطور پرسیدم چون وقتی دور هم بودیم
‫حرف زیادی نزدی
‫منظورت چیـه؟
‫جی، قصد بی‌احترامی ندارم
‫هروقت لازم داشتی، ‫من کنارتم
‫امشب ‫باید یه دوجین نامه واسه خونواده‌ش بنویسم
‫الان هم تنها کاری که باید بکنم ‫اینه که صندلی‌ها مرتب کنم
‫باشه رفیق، اشتباه از من بود. ‫عزت زیاد.
‫سلام رفقا!
‫فکر کنم توی افق دارم یه کشتی می‌بینم
‫نه، اون که کشتی نیست
‫یه قایق بادبانیـه
‫نه، نه، نه مامان. ‫منظورم این نبود
‫اما فقط باید بهشون بگی که
‫نباید اینطوری باهات حرف بزنن
‫من منظورم همینـه
‫خب اگه نمی‌خوای کاری بکنی
‫نمی‌فهمم واسه چی داریم...
‫نمی‌دونیم واسه چی داریم ‫ درموردش حرف می‌‌زنیم، خب؟
‫پس بذار بهت زور بگن
‫ای بابا. ‫ببخشید مامان.
‫نه،‌ نه. ‫اضطراب ندارم.
‫فقط آماده‌م که دیگه تموم شه
‫فقط... منتظرم
‫آماده‌م تا ببینمت مامان
‫آقای ویتفیلد
‫این جلسه درخواست عفو
برای محکومیت‌تون به قتل درجه‌ی دو
‫و همچنین مالکیت اسلحه‌ست
‫دو اتهام برای هرکدوم که می‌تونه ‫ از ۲۵ سال تا ابد حبس داشته باشه،
‫و برای سلاح‌ها هم به‌ترتیب از ۲ تا ۷ و ‫ از ۵ تا ۱۵ سال حبس می‌تونه داشته باشه
‫درستـه
‫خیلی‌خب
‫اول از همه هم بگم که
‫تونستیم صورتجلسه‌ی محکومیت‌تون رو ‫ تهیه کنیم و
‫اون رو هم به همراه ‫پرونده‌ی آزادی مشروط‌تون بررسی می‌کنیم
‫بله
‫اما موضوع حرف ما
‫قتل رندان بیرچ در تاریخ ۲۵‌ مارس ۱۹۸۸ـه
‫چندین بار به سر و بدن ایشون ‫ شلیک شده، درستـه؟
‫بله تا جایی که بنده اطلاع دارم
‫و در مورد این جرم
‫- شما دیگه حق اعتراض ندارید ‫- بله
‫از انجمن «طرح برائت» خواستید ‫ پرونده‌تون رو بررسی کنن
‫از مشاور حقوقی هم همینطور. ‫یه بازرس استخدام کردید.
‫ظاهراً موضوعات دیگه‌ای درموردِ
‫سوء‌رفتار دادستانی و پلیس مطرح کردید
‫و همچنین از طرف شخص دیگه‌ای ‫اظهارنامه‌هایی منتشر کردید
‫که می‌تونسته شما رو تبرئه کنه
‫اما توی دادگاه ارائه نشده
‫توی اون نوار، شخص دیگه‌ای ‫ به انجام اون جرم اعتراف کرده
‫اما به همراه سایر شواهد کلیدی ‫فراموش شد
‫بله و بخشی از مسئله هم همینجاس
‫تقریباً غیرممکنـه که
بتونیم صحتش رو تایید کنیم
‫شخصی که این نوار رو گرفته فوت شده و
‫و دادستانی هم جواب تلفن‌هامون رو نمیده
‫نمی‌دونم چطوری... ‫کاری از دستم...
‫شما متوجهید که این کار
‫دردسر حقوقی بزرگی ایجاد می‌کنـه، درستـه؟
‫- بله ولی من... ‫- از زمانی که بازداشت شدید
‫شما توی برنامه‌های متعددی شرکت کردید
‫اگه بخوام تک تک رو اسم ببرم ‫زمان زیادی می‌بره
‫اما درمورد برنامه‌ی تئاترتون ‫یه سؤال داشتم
‫چندین سالـه که ‫ به انجام این کار مشغولید،‌ درستـه؟
‫بله. ‫بله خانم.
‫من جزو اعضای مؤسس این برنامه هستم
‫خیلی بهش افتخار می‌کنم
‫و نقش شما در این برنامه چیـه؟
‫بازیگر؟ ‫کارگردان؟
‫خب، همه‌مون یه کارهایی می‌کنیم
‫من عضو کمیته‌ی راهبری هستم
‫برای انجام فعالیت‌هامون ‫ تصمیم‌گیری‌های زیادی می‌کنیم...
‫هر از چندگاهی هم مثل همه بازیگری می‌کنم و
‫و ما این برنامه رو برای کمک به مردم
‫در زمینه‌ی مهارت‌های مدیریتی ‫ راه‌اندازی کردیم
‫و میشه گفت که بیشتر تبدیل به چیزِ...
‫شگفت‌انگیزی شد ‫ چون به مردم کمک می‌کنـه که
‫احساسات‌شون رو بیشتر بشناسن
‫و بتونن هضم‌شون کنن و باهاش کنار بیان
‫و واقعاً بتونن بازپروری بشن
‫پس یعنی تمام این مدت ‫داشتید نقش بازی می‌کردید؟
‫به هیچ وجه...
‫واقعاً امیدوارم متوجه باشید که
‫تمام حرفام از روی صداقت بوده
‫می‌دونم که این کار چقدر معنا داره و مهمـه
‫من هیچوقت...
‫درواقع هدف از بازیگری این نیست
‫بازیگری برای هضم کردنـه
‫درمورد برنامه خوندم
‫برنامه‌ی خوبیـه
‫خیلی‌خب
‫سؤال دیگه‌ای از اعضا ندارید؟
‫خب، ممنون آقای ویتفیلد
‫با درنظر گرفتن تمامی این موارد
‫دو هفته‌ی دیگه تصمیم‌مون رو اعلام می‌کنیم
‫داری میری خونه
‫آره
‫اصلاً باورم نمیشـه
‫انگار واقعی نیست
‫تو چی؟
‫بدون تو ممکن نبود عزیز
‫بابت همه‌چیز ممنونم
‫بریم دیگه، منتظرتن
‫لباس درخت عالیـه
‫حرف نداره، ‫گم‌شون نکنی
‫دستا بالا مارشال
‫عین گری کوپر شدی، ‫می‌دونستی؟
‫- بانوی من! ‫- سلام!
‫رسیدی!
‫- چقدر خوشحال شدم اومدی ‫- از دیدنت خوشحال شدم
‫- بعداً حرف بزنیم؟ ‫- باشه. باشه
‫حلـه
‫گفتم که من غول نیستم
‫الان به اندازه‌ی گورکن راضی‌ام
‫ممنون
‫۱۵‌ سال بود کت‌شلوار نپوشیده بودم
‫واقعاً هم خوشتیپ شدی پهلوون اما ‫میشه یکم هم آینه رو بدی من؟
‫این بلاگردان مقدس را بگیر و ‫به گردنت بینداز
‫قبل از پایان سفرت ‫ به آن احتیاج پیدا خواهی کرد
‫خب، موفق شدیم
‫هنوز کلی کار داریم
‫موقع تمرینـه که رشد می‌کنین
‫موقعی که کارگردان شما رو ‫ به حال خودتون می‌ذاره
‫و همه‌چی رو به خودتون می‌سپاره
‫پس از امتحان کردن نترسین
‫بازیگری ممنوعـه
‫بیشتر باید گوش کنیم، ‫به حرفای همدیگه گوش کنیم
‫از همدیگه حمایت کنیم
‫می‌خوام از این که به روند اعتماد کردین ‫ازتون تشکر کنم
‫می‌دونیم الان همه‌مون داریم ‫ به مایک مایک فکر می‌کنیم
‫و می‌خوام بدونین که حس می‌کنم مایک مایک
‫از اینجا نرفته
‫پس این کار رو برای مایک مایک می‌کنیم
‫ایول رفیق. ‫بیاین وسط.
‫- بیاین. ‫- همه،‌ همه
‫- خیلی‌خب. آره.‌ آره ‫- آماده؟
‫یک، دو، سه
‫هنرمندان مرکز توانبخشی!
‫آره، آره
‫اسم من «وجه‌اشتراک»ـه
‫من کاهن اعظم مصر هستم، ‫از سالِ...
‫پشمام، خیلی وقته
‫شاهدخت مصری عزیزمون، نوتالی
‫قربانی یک قتل شده،
‫جنایتی بس هولناک
‫مادر خوبی برای بچه‌ی کوچیکش بود که ‫اسمش رو گذاشته بود...
‫لزلی
‫مامانی؟
‫خودتی؟
‫وای مامانی، ‫خیلی دلم برات تنگ شده
‫حال در بندم
‫بله
‫سنگینی این زنجیرهای ننگین را حس می‌کنم
‫و این گونه بود که عشاق
‫راهیِ سفری برای یافتن چیزی سیاه و سفید
‫بالاتر از آب و آسمان شدند
‫فکر کنم پیداش کردم رئیس
‫چقد آشفته شده
‫صبر کن
‫این رو همیشه همراهت ببر
‫نزدیک قلبت نگهش دار
‫تا هیچوقت فراموشم نکنی
‫هی، اینا مال منـه
‫شرمنده
‫زکریدیز یه قرارداده ۲۵ ساله‌ی بدون حقوق رو
‫بهم تحمیل کرده
‫اگه به حرفش گوش نکنم
‫و قبول نکنم گلادیاتور اولش باشم
‫زن و دخترهام رو می‌کشه و
‫من رو غذای شیرهاش می‌کنـه
‫دیالوگ؟
‫خیلی می‌تونستی واسه مواقع ضروری
‫به کارمون بیای
‫خیلی می‌تونستی واسه مواقع ضروری ‫به کارمون بیای
‫آره، خیلی می‌تونستی واسه مواقع ضروری ‫به کارمون بیای
‫بعدش هم میگم...
‫هیچوقت نترسید! ‫گلادیاتور گالایثان اینجاس
‫چه قدکوتاه باشن، چه قد بلند، ‫همه رو لِه می‌کنم
‫حلـه؟
‫بعدش هم میام و تأثیرگذارترین جمله‌م رو میگم
‫اگه کمکم کنین که فرار کنم، تموم شده بدونینش
‫و یادتون باشه بچه‌ها، ‫یه‌جوری بگین که خنده‌دار باشه
‫چون کار کمدیـه
‫ها، ها، ها. ‫یه کمدی داغونه، آره.
‫خب آقایون
‫- پنج دقیقه استراحت کنین ‫- چرا؟
‫چرا برنت؟
‫مگه مهمـه؟
‫مگه بهتر از این هم میشیم؟
‫مگه می‌تونه جمله‌هاش رو حفظ کنـه؟
‫تو بهمون میگی که ‫به این روند لعنتی اعتماد کنیم، نه؟
‫خب روند به فنا رفته!
‫پنج دقیقه کمـه برنت
‫- که بتونه دیالوگ تخمیش رو حفظ کنه ‫- بریم یه قدمی بزنیم برادر
‫دستت رو از من بکش!
‫چه گهی می‌خوای بخوری؟
‫می‌خوای بیای جلو؟ ‫می‌خوای بیای جلو؟
‫آره؟
‫این چیه پوشیدی؟
‫چه گهی داریم می‌خوریم؟
‫هر شیش ماه این کار لعنتی رو می‌کنیم
‫انگار که اهمیت داره. ‫هنوز هم تو همون اوضاع داغون هستیم.
‫برمی‌گردیم سر نقطه‌ای که شروع کردیم
‫تموم شد؟
‫نه
‫حرفم تموم نشده
‫مسخره نیست؟
‫هی، اینطوری کارمون تا کِی عقب می‌افته؟
‫گذاشت و رفت
‫همینطوری گذاشت و رفت
‫اینطوری که نمیشـه
‫همه‌مون سختی می‌کشیم
‫بازیگری حرفه‌ای همینطوریـه دیگه
‫وسط تولید یه برنامه‌ایم
آستانه‌ی تحمل هرکسی تا یه حده
‫گوش کنین، ‫همه‌مون می‌دونیم آستانه تحمل چیـه
‫همه‌مون به آستانه‌های تحمل خودمون رسیدیم
‫با این‌حال میایم و ‫کاری که باید بکنیم رو می‌کنیم
‫مجبوریم
‫ازتون می‌خوام که توی چشمِ ذهن‌تون
‫یه دوست خیلی عزیز و قدیمی رو تصور کنین
‫که مدت خیلی زیادیـه ندیدینش
‫اما خیلی دوست دارین دوباره ببینینش
‫چطوریـه؟
‫اون چه شکلیـه؟
‫قدش بلندتر شده یا کوتاه‌تر؟
‫هنوز همون مدل مو رو می‌زنـه؟
‫شاید نیاز به اصلاح داره
‫شاید یکم عوض شده باشه، ‫یکم پیرتر شده باشه
‫همه‌مون داریم پیر میشیم
‫برادرانه، عشق و امنیت رو حس کنین
‫چه شکلیـه؟
‫باید لذت‌بخش باشه
‫باید شگفت‌انگیز باشه
‫مگه نه؟
‫این که فقط یه بار دیگه ‫پیش اون نفر باشین
‫دیگه می‌تونین چشماتون رو باز کنین
‫من بودم؟
‫وای، چه‌خبر بچه‌ها؟
‫وای، چقدر از دیدن‌تون خوشحال شدم
‫هی،‌ خوشحال‌مون کردی رفیق
‫دپ دپ، تو هنوز اینجایی داداش؟
‫از بیرون چه‌خبر؟
‫ای وای
‫از دست این دنیا
‫ساعت ۴ و نیم بیدار میشم و ‫میرم قنادی
‫دونات و چیزکیک درست می‌کنم. ‫جون می‌کَنَم.
‫اما همین که شب‌ها می‌تونم برم بیرون ‫خیلی حال میده
‫می‌دونین که چی میگم؟ ‫مثلاً توی تابستون
‫ساعت ۱۰ شب. ‫می‌فهمین چی میگم؟
‫میری زمین بسکتبال، ‫می‌بینی بچه‌ها هنوز بیرونن
‫یادتونـه شبا بازی می‌کردیم؟
‫شبا می‌رفتیم حیاط مدرسه‌ها
‫و توپ‌بازی می‌کردیم
‫همینطوری از کنارش رد شدم...
‫ای وای
‫اما می‌دونین بزرگ‌ترین لذتم چیـه؟
‫شستن ماشینمـه، ‫میرم کارواش
‫اون خوشگله رو برق میندازم
‫یه مقصد درنظر می‌گیرم
‫میرم دنبال سگ باوفام و ‫مینشونمش کنارم
‫آهنگ جَزَم رو می‌ذارم، ‫با سرعت ۱۰۰ تا می‌رونم
‫کنترل سرعت رو روشن می‌کنم و ‫همه‌چی رو به‌ حال خودش رها می‌کنم
‫یه روز
‫ساعت ۲ بیدار شدم و یکم پنکیک و
‫گریتز و اینا درست کردم، ‫فقط به‌خاطر این که می‌تونستم
‫خیلی حال داد
‫البته از یه طرف دیگه هم...
‫مجبور شدم سگم رو بکشم
‫هی
‫یه سگ پیتبول دماغ قرمز ۴۰‌ کیلویی به اسم گرلی داشتم
‫عوضی فقط یه کار بلد بود
‫فکر می‌کردم یه سگ بغلیـه
‫فقط روی پام دراز می‌کشید و ‫غذای اسکوبی می‌خورد
‫می‌دونین چی میگم؟ ‫فقط بازی می‌کرد
‫اما اون مریض شده بود و ‫منم خبر نداشتم
‫برای همین...
‫از دماغش خون میومد
‫تنها کسی بود که...
‫وقتی از در میومدم تو
‫واقعاً از دیدنم خوشحال می‌شد
‫می‌دونین که چی میگم؟ ‫اون...
‫روزی که مجبور شدیم بکشیمش
‫اصلاً نمی‌تونستم... ‫نمی‌تونستم برم
‫چون نمی‌تونستم ببینم که کس دیگه‌ای ‫با سگم از خونه بره بیرون
‫داشت زجر می‌کشید. ‫داشت زجر می‌کشید.
‫این سفر عاطفی...
‫اصلاً یه چیز دیگه‌ست، ‫اولش بهت آسیب نمی‌زنه
‫چون همه‌چیز... ‫همه‌چیز روبراهـه
‫می‌دونین که چی میگم؟ پشمک می‌خوری
‫هلو و خامه می‌خوری
‫اولین سال‌های آزادی...
‫از آشنایی باهاشون خوشحال میشی
‫اما بعدش که یکم آروم می‌گیری
‫این‌ احساسات بهت دست میده
‫و همه‌ هم دنبال یه تیکه از این احساساتتن
‫و چون برات مهمـه، ‫سفره دلت رو براشون پهن می‌کنی
‫و آسیب اصلی اونجا شروع میشه
‫اما آره...
‫برنت ازم خواست بیام
‫چون انگار یه اجرا در پیش دارین
‫اون‌وقت من اومدم و با این حرفام
‫روحیه‌ی همه‌تون رو داغون کردم
‫- نه بابا... ‫- چیزی نیست
‫واقعیتـه دیگه
‫آره
‫ممنونم رفقا
‫پس یعنی...
‫به‌نظرتون می‌تونین یه تمرینی بکنین که
یه جون تازه بهم بدین؟ ‫که دوباره انرژی بگیرم
‫حتماً رفیق. ‫بیاین وایسیم سر جاهامون.
‫گروه خانمای خیاط که نیست
‫آره، همینـه. ‫خودشـه.
‫بیاین یکم فضا رو برای برادر چارلی عوض کنیم
‫بیاین دور بزنیم، ‫دور همینجا
‫قدم می‌زنیم...
‫وقتی هوا دلگیر و داغ میشه ‫اوضاع چه شکلیـه؟
‫بچگی هنرمندانه‌ای داشتم
‫نقاشی می‌کشیدم، رنگ‌آمیزی می‌کردم... ‫مثلاً گوشه‌ی کاغذها
‫غاز می‌کشیدم
‫رفیق
‫خفن بود
‫آره رفیق
‫مامانم همش تلاش می‌کرد بهم بگه نقاشی بکشم
‫و من هی می‌پیچوندم
‫می‌دونی که به کجا کشیده شدم...
‫برچسب رومـه
‫همه من رو به چشم یه گنگستر و اراذل و اوباش می‌دیدن
‫و این من رو تو یه محدوده قرار داد
‫و تو محدوده‌ای نداری
‫هرجایی که تو زندان می‌دیدمت
‫همیشه دواین جی‌ بودی
‫و آزاد بودی که باشی
‫چون روت برچسب نبود
‫و الان هم می‌بینم که ‫به کمک نیاز داری داداش
‫اما درخواست نمی‌کنی
‫همه‌ی ما کنارتیم رفیق. ‫دوستت داریم داداش.
‫هرکاری که از دست‌مون بر بیاد ‫برات می‌کنیم
‫اما تو دستت رو برای کمک دراز نمی‌کنی داداش
‫با این که خودت به خیلی از ‫برادرهای اینجا کمک کردی
‫من گند زدم
‫آره، تو گند زدی
‫اما خب همه‌مون می‌شناسیمت
‫همه‌مون دوستت داریم و ‫یه رأی‌گیری هم گرفتیم
‫آره، همه مایلن که تو برگردی
‫البته به یه شرط
‫چه شرطی؟
‫خب...
‫باید از صمیم قلبت اعتراف کنی
‫حتی اگه شد کتباً،
‫که من تو اون سکانس هملت ترکوندم
‫آخه گوش کن
‫اصلاً خود شکسپیر هم
بعد این که جادوم رو ‫روی شخصیتش پیاده کردم
‫توی گور از خنده غلت می‌خورد
‫کارت خوب بود عزیز
‫آره، واقعاً عزیز
‫خب دوستان، تطهیر رو شروع می‌‌کنیم
‫نفس عمیق
‫رهاش کنین
‫کی فکرش رو می‌کرد که
‫که شروع درمان این سیاره
‫از اینجا شروع بشه، ‫از پشت دیوارهای سینگ سینگ؟
‫کسی هست بخواد چیزی بگـه؟
‫بله آقا
‫بعضی‌وقتا حرفای زیادی
‫رو دل آدم می‌مونـه
‫اما این بهونه‌ی خوبی نیست
‫و امیدوارم که بتونین من رو ببخشین
‫هنرمندان مرکز توانبخشی، بیاین وسط. ‫آره، آره.
‫دستاتون رو بیارین جلو. ‫دستاتون رو بیارین جلو.
‫حاضرین؟
‫یک، دو، سه
‫هنرمندان مرکز توانبخشی!
‫بلوک بی که خیلی خوش‌شون اومد
‫آره، آخه کمدی...
‫کمدی فرق می‌کنـه رفیق
‫آره یکم سخت بود
‫اما متفاوت بود. ‫کار متفاوتی بود.
‫تازه کارماین...
‫نقش گورکنش رو عالی اجرا کرد...
‫آره
‫واقعاً عالی بود
‫راست میگی
‫هم کارماین، هم بلک‌سید، ‫هم وینتر، هم تای
‫همه عالی بودن
‫بچه‌ها گل کاشتن
‫آره، واقعاً گل کاشتن
‫هنوز اون سفر در زمان رو نمی‌فهمم
‫هیچ‌کدوم‌مون نمی‌فهمیم
‫فکر نکنم هیچوقت بفهمیم
‫دزدای دریایی... ‫نمی‌دونم چطوری
‫از رابین‌هود رسیدیم به دزدای دریایی
‫و بعد همه‌جا بودیم
‫همه‌جا بودیم. ‫باحال‌ترین قسمتش همینـه.
‫همه‌جا بودیم و
‫با این‌حال بیننده‌ها گیج نشدن
‫حال کردن. ‫حال کردن.
‫- هرچی می‌خواستن بهشون دادیم ‫- آره
‫شکسپیر
‫اما بچه‌ها، ‫کار بعدی‌مون قراره چی باشه؟
‫سخته بشه رو دست این رو بزنیم
‫نظرت چیه دپ؟ ‫آره سختـه
‫نمی‌دونم رفیق
‫دواین، تو چی برامون داری؟
‫همیشه یه ‌چیزی تو آستینت داری
‫چی برامون داری دواین جی؟
‫گه توش، من...
‫نمی‌دونم. ‫هیچی ندارم.
‫می‌دونم همیشه یه چی تو آستینت داری
‫همیشه داری رو یه چیزی کار می‌کنی رفیق
‫نمایش خودم «شرایط و ضوابط» چطوره؟
‫خب، پرده‌ی دومش یکم گیج‌کننده‌ست
‫اما شاید بشه...
‫بیخیال، ‫یه چیز دیگه هم داری
‫وایسین، خب...
‫وای، چندسالی هست که ‫دارم روش کار می‌کنم
‫شاید به درد بخوره
‫اسمش «شخصاً»ـه
‫این بیننده‌ها رو جذب می‌کنـه
‫هجونامه‌ست بابا
‫درمورد یه پسره‌ست که
‫ورزش می‌کنـه. ‫میره باشگاه و...
‫بیا ببینم
‫بیا ببینم رفیق
‫خیلی‌خب، ‫خیلی‌خب،‌ دیگه اینجاییم
‫این بیرونیم
‫- آره ‫- این بیرونیم
‫- آره، دیگه این بیرونیم ‫- این بیرونیم
‫و کلی هم کار داریم
‫چه‌خبر؟ ‫ماشینم رو دوست داری؟
‫آره
‫- آره بابا ‫- آره، خوبـه
‫آزاد شدیم
‫آره رفیق
‫میریم دور دور
‫وای، هوای اینجا چقدر فرق می‌کنـه
‫واقعاً هم فرق می‌کنـه
‫دیگه قرار نیست اینجا بوی توالت و ‫ این چیزا به دماغ‌مون بخوره
‫همه‌چی ردیفـه
‫این چیـه پوشیدی؟ ‫نگاش کن
‫هی، کجا بریم برای تو بگیریم؟
‫رفیق. ‫رفیق.
‫آره
‫ Like a Bird - Abraham Alexander
💢viralmoviee (وایرال مووی)💢 =-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-= 💢دریافت برنامه از سایت goviralmoviee.com (وایرال مووی) 💢
‫« پس از تیتراژ ادامه دارد »
‫« سینگ سینگ »
‫« کولمن دومینگو »
‫« کلارنس دواین آی مکلین »
‫معرفی می‌کنم
‫«کشف رمز مامان»
‫از برنت بیول
‫مامانی. ‫مامانی.
‫خودتی؟
‫« دیوید ژیرودی ملقب به دپ در نقش خودش »
‫« پاتریک گریفین ملقب به پریم در نقش خودش »
‫« موسی ایگل در نقش خودش »
‫« جیمز ویلیامز ملقب به بیگ ای در نقش خودش »
‫« شان جانسون ملقب به دینو در نقش خودش »
‫حال در بندم
‫بله
‫سنگینی این زنجیرهای ننگین را حس می‌کنم!
‫« داریو پنیو در نقش خودش »
‫« میگل والنتین در نقش خودش »
‫« جون‌آدرین ولازکز ملقب به جی‌جی ‫ در نقش خودش »
‫« پدرو کاتو در نقش خودش »
‫« کامیلو لواکو ملقب به کارماین ‫در نقش خودش »
‫« کورنل آلستون ملقب به نیت در نقش چارلی »
‫« جان ویتفیلد ملقب به دواین جی ‫ در نقش طرفدار کتاب »
‫راستش من واقعاً
‫از این شغل کثیف خسته شدم
‫دیگه نمی‌خوام بی‌رحم و گردن‌کلفت باشم
‫می‌خوام نجیب و مهربون باشم
‫جداً؟
‫منم همینطور
‫نزدیک قلبت نگهش دار ‫تا هیچوقت فراموشم نکنی
‫هیچوقت
‫بریم هوریشیو!
‫« تقدیم به اعضای موسسه‌ی هنرمندانِ مرکز توانبخشی‌ که توانستند به خانه برگردند
و ‫کسانی که هنوز زندانی‌اند »